Below are the 20 most recent journal entries recorded in slaapzacht's LiveJournal:

[ << Previous 20 ]

Tuesday, January 18th, 2005
9:37 pm	Zachtjes tikt de regen... Warm onder de dekens, het alarm net uitgezet en luisterend naar de regen die neervalt. Mentaal maak ik mij alvast klaar voor een erg natte fietstocht. Tijdens het aankleden bedenk ik alvast waar mijn regenpak ook alweer ligt. Onder het eten is het vallende water het enige geluid dat mijn oren bereikt. Na het regenpak aan te hebben getrokken stap ik richting mijn fiets en zie de druppels tegen het raam naar beneden glijden. Ik zittend op de fiets draai ik mij om en doe de buitendeur op slot. Voeten op de trappers en onder het afdak vandaan, op en top klaar om de bui in te gaan. Er klopt iets niet. Ik heb het regenpak aan, ik ben buiten en het is opgehouden met regenen. Dream Theater - Hollow Years (http://www.dreamtheater.net/) He's just the kind of man You hear about Who leaves his family For an easy out They never saw the signs He never said a word He couldn't take another day Carry me to the shoreline Bury me in the sand Walk me across the water And maybe you'll understand Once the stone You're crawling under Is lifted off your shoulders Once the cloud that's raining Over you head disappears The noise that you'll hear Is the crashing down of hollow years She's not the kind of girl You hear about She'll never want another She'll never be without She'll give you all the signs She'll tell you everything Then turn around and walk away Carry me to the shoreline Bury me in the sand Walk me across the water And maybe you'll understand Once the stone You're crawling under Is lifted off your shoulders Once the cloud that's raining Over you head disappears The noise that you'll hear Is the crashing down of hollow years Carry me to the shoreline Bury me in the sand Walk me across the water And maybe you'll understand Once the stone You're crawling under Is lifted off your shoulders Once the cloud that's raining Over you head disappears The noise that you'll hear Is the crashing down of hollow years SlaapZacht Current Mood: loved (Comment on this)
Monday, January 17th, 2005
11:59 pm	Vandaag ben ik gezakt voor mijn theorie-examen. Het theorieboek doorgelezen, de theoriecursus gevolgd, de oefenexamens gemaakt en dan op de dag dat het gebeuren moet vijf vragen teveel fout. Klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote, klote. Jammer. Het is niet anders. Volgende keer beter (minstens vijf vragen beter). Eenendertig januari de volgende kans. De tweede kans om het te halen. Ik haal het. Ik ga het halen. Ik ga ervoor om het te halen. (Comment on this)
Friday, January 14th, 2005
11:59 pm	Volgende week komt er een naald op mijn arm af en dan zal er bloed uit mijn aderen wegstromen. In mijn gedachten komt er een enorme naald op mij af en elke druppel bloed uit mijn lichaam zal zich als een waterval uit het door de naald gemaakte gat storten. In de laatste seconden voor ik in elkaar zak, zal ik naar beneden kijken en zien dat mijn voeten zich in een uitgestrekte rode plas bevinden. Ik zal vallen op de vloer. Ik zal vallen in een zee van bloed. Het neerkomen in, de uit mijn lichaam afkomstige, vloeistof zal een enorme vloedgolf veroorzaken. De ramp in Azië zal verbleken bij wat komen zal. De aarde zal bedekt worden met dat wat door mijn aderen stroomde. Door de kracht en snelheid van de mega-bloed-tsunami zal alles en iedereen verrast worden. Mensen zullen mee worden gesleurd, bomen ontworteld, huizen verpletterd en bergen tot gruis. Deze draaiende bol zal vele eeuwen, zoniet langer, nodig hebben om er weer bovenop te komen. Ooit in een toekomst zover weg zal er misschien zelfs weer leven mogelijk zijn. Niet langer zal Mars bekend staan als de rode planeet. Het is onafwendbaar en onontkoombaar. Het gaat gebeur. Spoedig zal het zover zijn. Vluchten heeft geen zin. Het is al te laat. Dat allemaal door die reusachtige naald die mijn arm open zal leggen. (Comment on this)
Thursday, January 13th, 2005
11:59 pm	Na het weerzien begon er iets te borrelen in het binnenste wat er al een tijd geleden uit had gemoeten. Te veel druk op de ketel en weinig uitzicht op een passende uitweg. Voortgaand kwam de nood meer en meer aan de man. Licht brak echter door de duisternis heen. Noodsituatie opgelost dankzij avondopleiding. Opluchting en blijdschap waren het gevolg. Na dit alles werd de weg vervolgd. (Comment on this)
Wednesday, January 12th, 2005
11:59 pm	Ik mis je en dat doet pijn. Letterlijk en figuurlijk. (Comment on this)
Tuesday, January 11th, 2005
11:59 pm	Zucht. (Comment on this)
Monday, January 10th, 2005
11:59 pm	Weer een week en nog zovele te gaan. (Comment on this)
Friday, January 7th, 2005
11:59 pm	Weekend staat op het punt door te breken. Zal er duidelijkheid komen? Of zal de mist blijven hangen? (Comment on this)
Thursday, January 6th, 2005
11:59 pm	Het komende jaar is nog even vers als nieuw en voor een groot gedeelte lijkt het al te zijn opgevuld met allerlei zaken. Bladerende door de agenda kom ik geen dagen tegen waarop de woorden rust en vrije tijd zijn geschreven. Daar dat toch erg belangrijk is zal ik er eens voor gaan zitten, een dezer dagen, om ook dat maar een plekje in geheel te geven. Tenminste, ik hoop dat ik daar aan toe kom. (Comment on this)
Wednesday, January 5th, 2005
11:59 pm	Waar blijft al mijn vrije tijd toch? Waarom kom ik niet toe aan al de dingen, waarmee ik zo graag mijn vrije tijd vulde. Het verdwijnt voor ik er erg in heb en het komt niet terug. In de nabije toekomst zie ik het evenmin terugkomen. Al blijft de hoop dat het gebeurt wel. Over dag rust noch vrije tijd. In de nachtelijke uren van slaap hetzelfde laken en pak. Onrustige eenzame nachten. De zoete klank van jou stem als eeuwig en tijdig punt van rust en stabiliteit. Vroeger is niet nu en ik zou niet graag naar het toen terug willen, al mis ik bepaalde zaken uit het verleden wel degelijk. De toekomst is waar ik mij zo goed als mogelijk op probeer te richten, maar zonder vrije tijd en zonder rust is de weg naar de toekomst er een die bezaaid is met drempels en kuilen. (Comment on this)
Tuesday, January 4th, 2005
11:59 pm	Het lopen ging over in rennen. De stilte ging over in een alles doordringende brul. Zij die in de weg en in de buurt stonden spoeden zich naar een veiliger heenkomen. De door het lichaam gepompte adrenaline deed zijn werk en voerde zowel tempo als geluid op tot niet eerder bereikte hoogten. De ogen gefixeerd op het tafereel dat nog immer voortduurde. In tegenstelling tot de omstanders waren de daders zich nog niet bewust van de op hen afstormende woede. Met het versterven van de over de wereld uitgestorte kreet spitste het onrecht zijn oren en werd zich bewust van de over hen heen stormende vergelding. (Comment on this)
Monday, January 3rd, 2005
11:59 pm	Bling bling. Na te zijn opgestaan, te hebben gewerkt, de eerste rijles te hebben gehad is het moment aan gebroken. Door een schemerige wereld ben ik op weg (nog steeds zonder voor- of achterlicht) op de door ons gewonnen prijs in de staatsloterij op te halen. Het lot zit in de beurs en zal er spoedig uit verdwijnen, maar het gewonnen geld zal die plaats opvullen. Bij het Chinese restaurant zet ik het vervoermiddel op slot en loop de laatste meters naar de tabakswarenspeciaalzaak. Het geklingel van de bel heet mij welkom in de rokerige ruimte. Vol geduld en opwinding wacht ik op mijn beurt. De man achter de kassa groet met evenveel enthousiasme als de nog na tingelende bel. Met een zwierige beweging tover ik het lot tevoorschijn uit mijn beurs en overhandig ik het. Het gezicht van de man betrekt. Met bijna voelbare tegenzin opent hij de kassa en pakt en overhandigt mij het gewonnen bedrag. Boe noch bah komt over zijn lippen als ik hem een goede avond wens en mijn weg uit het rookhol zoek. Hier koop ik geen staatslot weer. Buiten steek ik het vijfeuro biljet in de beurs. SlaapZacht Current Mood: loved (Comment on this)
Sunday, January 2nd, 2005
11:59 pm	Gelukkig nieuwjaar en een gezond 2005. Vol spanning voor de tv, want op de dag van de trekking is het blijkbaar niet in ons opgekomen om naar de trekking te kijken. Op zoek naar de juiste teletekst pagina. Eenmaal gevonden is het wachten geblazen, totdat de juiste subpagina op het scherm staat. De eerste keer letten we niet goed op en moeten dus weer vijftien pagina’s wachten. Het moment is wederom daar en dit maal heeft het wachten resultaat. Wij hebben gewonnen. Gewonnen in de staatsloterij. Het duizelt voor de ogen. Ongeloof. Blijdschap. Lol. Enzovoorts. Wie had dit kunnen denken? En toch is het zo. Wij hebben echt gewonnen. Maandag kan ik onze prijs ophalen, maar dat maakt ons in onze huidige euforische stemming niets uit. Ons eerste gezamenlijke lot en meteen de eerste keer al prijs. Wij blij. Nog een nachtje slapen en dan net voor de avond zal de prijs geclaimd en geïncasseerd worden. Onze prijs en die laten we niet liggen. SlaapZacht Current Mood: loved (Comment on this)
Friday, December 31st, 2004
11:59 pm	Oudejaarsdag. Rond kwart voor zeven ’s ochtends kom ik voorbij twee in opbouw zijnde oliebollenkramen. ’s Middags iets na drie uur kom ik weer voorbij de twee kramen. Het grootste verschil is dat deze keer ze eerder te ruiken dan te zien zijn en er voor beide een te lange rij mensen staat. De taferelen sla ik in een flits op en fiets snel verder door de regen op naar de niet wachtende trein. Een volle en zware tas om de nek, met daarin onder andere de vorige dag gehaalde boodschappen, en het Lord of the Rings riskspel onder de arm. Om weg naar het nieuwe jaar. SlaapZacht Current Mood: loved (Comment on this)
Thursday, December 30th, 2004
11:59 pm	Knallende koopavond. Op weg naar de supermarkt, om wat inkopen te doen voor de komende jaarwisseling, houdt mijn voorlicht er, uit solidariteit met het achterlicht, definitief mee op. Ergens in mijn achterhoofd plaats ik een mentale notitie dat het misschien wel verstandig kan zijn om de verlichting (te laten) maken of om voor vervangende verlichting te zorgen. Het lijkt, als ik buiten de fiets parkeer, niet druk te zijn. Valse schijn. Binnen in het gebouw is het druk van de naar koopwaar zoekende mensen. Zij die haast hebben, niet vrolijk kijken, gangpaden blokkeren, de meegebrachte kroost in bedwang proberen te houden (of juist totaal niet) zijn volop aanwezig. Door het gekrioel heen baan ik rustig mijn weg. Na de drank komt ook het gezochte voedsel aan de beurt. Op het einde van het supermarktbezoek krijg ik nog een verbaasde blik van de jufvrouw achter de kassa, omdat ik zeg geen haast te hebben en best even kan wachten tot de klant voor mij klaar is. Zonder verlichting, maar met een volle fietstas fiets ik naar huis, de gehele weg om mijn heen het geknal van vuurwerk. SlaapZacht Current Mood: loved (Comment on this)
Wednesday, December 29th, 2004
11:16 pm	The Lion King Musical Soundtrack - Endless Night Where has the starlight gone? Dark is the day How can I find my way home? Home is an empty dream Lost to the night Father, I feel so alone You promised you'd be there Whenever I needed you Whenever I call your name You're not anywhere I'm trying to hold on Just waiting to hear your voice One word, just a word will do To end this nightmare When will the dawning break Oh endless night Sleepless I dream of the day When you were by my side Guiding my path Father, I can't find the way You promised you'd be there Whenever I needed you Whenever I call your name You're not anywhere I'm trying to hold on Just waiting to hear your voice One word, just a word will do To end this nightmare I know that the night must end And that the sun will rise And that the sun will rise I know that the clouds must clear And that the sun will shine And that the sun will shine I know that the night must end And that the sun will rise And that the sun will rise I know that the clouds must clear And that the sun will shine And that the sun will shine I know Yes, I know The sun will rise Yes, I know I know The clouds must clear I know that the night must end I know that the sun will rise And I'll hear your voice deep inside I know that the night must end And that the clouds must clear The sun The sun will rise The sun The sun will rise SlaapZacht Current Mood: loved (Comment on this)
Tuesday, December 28th, 2004
11:13 pm	Van de sneeuw in de drup. De sneeuwvlokken dwarrelen het grootste deel in grote en kleine vorm naar beneden. Alles wordt bedekt onder de witte laag. Het alledaagse uitzicht is aan het veranderen in een maagdelijk sprookjesachtig landschap. Stiekem kijk ik al uit naar het moment dat ik op mijn fiets stap en door het spektakel buiten heen mag fietsen. Ongeveer een uur voor dat het zover is houdt het op met sneeuwen. Eenmaal buiten is het zachtjes aan het regenen. Op de fietst en door de grijswitte prut begint de zo nu en dan glibberige fietstocht huiswaarts. Hoe dichter ik bij het einddoel aankom hoe harder het begint te regenen. Koude regen. Eenmaal thuis is het tijd om de jas op te hangen en uit te laten lekken, er voor te zorgen dat de status van de schoenen en handschoenen van drijfnat naar niet nat gaan en om een droge broek en droge sokken aan te trekken. Mijn benen zijn roodblauw uitgeslagen van de kou en ook de rest is niet warm te noemen. De hoogste tijd om van binnen en buiten op te warmen. SlaapZacht Current Mood: loved (Comment on this)
Monday, December 27th, 2004
11:59 pm	Ook wij hebben het moeilijk... De afgelopen kerstdagen zijn begonnen en geëindigd in de trein. Het begon afgelopen vrijdagmiddag toen ik naar Amersfoort vertrok om mijn vriendin op te halen. De woensdag ervoor waren wij vergeten dat haar OV-kaart zich nog in mijn beurs bevond. Daar aangekomen elkaar op het station ontmoet en de eerste de beste trein terug naar Leeuwarden genomen. Ons gezamenlijke kerstdiner die avond bij onze favoriete Chinees naar binnen gewerkt. De volgende avond in dezelfde stad weer een kerstetentje en ditmaal met een iets groter, uit familie bestaand, gezelschap. Iets na middernacht komt de eerste kerstdag ten einde. De tweede kerstdag stappen we ’s middags in de trein en gaan op weg naar weer een kerstetentje, ditmaal in Bilthoven en wederom in het gezelschap van familie. Ook hier smaakt het eten goed en wordt er voldoende van naar binnen gewerkt. De treinreis brengt me van kerstavond naar de vriezende koude nacht van de volgende dag. Vandaag loop ik rond met een vooral goed gevulde buik. Moe en voldaan. Hier geen vloedgolven die de kerstdagen hebben weggespoeld. Hier geen ondergelopen en vernielde steden terwijl wij zaten te eten. Hier geen duizenden slachtoffers die we hebben herdacht tijdens onze gebeden of in onze gedachten de afgelopen twee kerstdagen. Hier slechts geklaag over twee kerstdagen die zo onfatsoenlijk waren om in een weekend te vallen, waardoor men wel twee hele vrije dagen misliep. Het is maar wat je erg vindt. SlaapZacht Current Mood: loved (Comment on this)
Friday, December 24th, 2004
11:59 pm	Broem-vroem-lessen Waarom heb ik er al die tijd tegenop gekeken? Waarom heb ik er zo lang tegenaan gehikt? De voordelen van het te behalen roze papiertje zijn mij echt wel duidelijk. Waarom begin ik er dan nu pas mee? Kosten? Moeite? Bloed? Zweet? Tranen? Gistermiddag heb ik de knoop doorgehakt en de molen in beweging gezet. Meteen die dag de eerste simulatortest al gehad. Theorielessen, simulatorlessen, praktijklessen en (poef)examens. De mensen en de eigenaar van de verkeersschool komen aardig en gemoedelijk over. Ik heb er zin aan om er echt mee te beginnen. Ik heb er zin aan om het te halen en af te ronden. In het nieuwe jaar gaan de remmen los en wordt het gas ingetrapt. Er achteraf op teruggekeken had ik er misschien eerder mee moeten of kunnen beginnen, maar dat is achteraf en aangezien alles op zijn tijd komt, is ook dit de juiste tijd voor mij om hiermee te beginnen. Volgend jaar begint het. Volgend jaar. Dat klinkt als iets wat nog heel ver weg is, maar in werkelijkheid is het nog slechts enkele dagen in de toekomst. Ik heb er zin in. Ik ben er klaar voor. SlaapZacht Current Mood: loved (Comment on this)
Thursday, December 23rd, 2004
11:59 pm	Bourgondisch buffet Twee man voorin en met zijn drieën op de achterbank, te dicht tegen elkaar aan gezeten. De kachel aan, net ietsje te warm naar mijn smaak. De piraten, met kleurrijke namen als de rode zeehond, de landloper en de dolle kip, die hun Nederlandstalige muziek de ether in slingeren komen op volle sterkte door de boxen binnen. Door de snel duister wordende straten ging de auto voort. De flitsende camera medeweggebruikers opschrikkend bij het stoplicht. Door de stad en uiteindelijk eruit. Nu door de nacht, de laatste kilometers trekken aan ons voorbij. De nog steeds zelfgemaakte en nog immer in gebruik zijnde beltoon dringt boven de geluiden van de auto, de piratenmuziek en het weer uit. Terugbellen kan ik je hier helaas nog niet. Over een smalle dijk, met aan weerskanten water, baant het automobiel zich een weg naar het parkeerterrein. Tijd om uit te stappen, eindelijk. De wind en de regendruppels slaan me verwelkomend om de oren. Een poging om je te bellen in dit weer is, wederom helaas, niet echt succesvol te noemen. De telefoon terug op zijn plaats en op naar de ingang. Op naar het kerstdiner. SlaapZacht Current Mood: loved (Comment on this)